Zijn er specifieke nummers of bands die een speciale betekenis voor jullie hebben? 

Grace: Voor mij is het nummer ‘One Love’ heel belangrijk (het nummer 'One Love' van Bob Marley, red.). Die twee woorden zeggen eigenlijk al genoeg. Wat zouden we een fantastische wereld hebben als iedereen dat nastreeft. Dat je er voor jezelf en voor je medemens bent. Dit is van zo’n groot belang. I love you Lise. Wijst naar interviewster en lacht.

Interviewer: I love you too! Lacht En is voor de anderen het nummer 'One Love' ook favoriet, of is het een ander nummer? 

Cisca: 'One Love' is gewoon een heel leuk nummer om te zingen. Grace en Iris geven aan dit nummer ook echt de swing. Dat is een nummer dat we er altijd wel in willen houden. Net zoals het nummer 'My Generation' (van The Who, red.). 

Petra: Dat vind ik ook een leuk nummer, 'My Generation'. 

Henk (zie de foto hiernaast): Boris, onze dirigent, bepaalt uiteindelijk welke nummers we zingen. Wij kunnen bijvoorbeeld tien leuke nummers aan hem doorgeven, maar hij bepaalt het. Hij maakt het muziekarrangement. Dat hebben we dan te accepteren, nietwaar? Bij het huidig repertoire zit niet mijn favoriete nummer, maar dat geeft niet. 

Waarom denk je dat de Zwarte Cross jullie hebben uitgenodigd? 

Petra (zie de foto hiernaast): We kunnen het wel raden. Als je zo’n gigantisch iets als de Zwarte Cross organiseert, dan wil je een openingsact met mensen die laten zien dat muziek om plezier gaat. Dat je het met elkaar leuk hebt, zonder dat het van gigantisch hoge kwaliteit hoeft te zijn. 

Henk: Nee, dat is niet de reden. Het antwoord is heel simpel: vanwege de connecties van Onno en Boris. 

De documentairemaakster Anne-Marieke mengt zich in het gesprek. 

Anne-Marieke: Het komt niet door de connecties. Samen met Boris heb ik een filmpje gestuurd naar Zwarte Cross met de boodschap: ‘Kijk hier eens naar’. Zwarte Cross was enthousiast en wilde met ons in gesprek. Toen is Boris bij de Zwarte Cross op gesprek gegaan en vervolgens hebben ze jullie gekozen. Wij hebben daarbij niks aan connecties ingezet. 

Filmman Joost: Daarnaast gaat de Zwarte Cross niet zomaar vanwege connecties iemand uitkiezen. Ze zijn wel kritisch. 

Anne-Marieke: En precies wat jij zegt, Petra, dat klopt. Het past. De sfeer die jullie meebrengen, het plezier, no-nonsense zijn, niet per se de beste van de beste zangers zijn. Gewoon een stel oude knarren die het dak eraf gaan zingen! Dat is waarom ze jullie als openingsact bij de Megatent willen. Niet vanwege de connecties. Jullie mogen jezelf wel wat eer toekennen. 

Welke boodschap zouden jullie willen geven aan andere ouderen die misschien aarzelen om nieuwe uitdagingen aan te gaan? 

Henk: Muziek doet iets met je hersenen. Ik kan er helemaal over uitweiden à la meneer Scherder (bekende Nederlandse hoogleraar neuropsychologie, red.), maar het is echt zo. Je hersenen produceren een hormoonachtige substantie die het zingen en het muziek maken met zich meebrengt. En dat geeft een lekker gevoel. 

Grace: Het gaat om het plezier. 

Henk: Als ik zes jaar terugkijk naar hoe mensen in het begin zongen, en dat vergelijk met hoe ze nu zingen, dat is een wezenlijk groot verschil. Mensen laten zich ook lekker gaan op een gegeven moment. 

Grace: Alles wat nieuw is, moet ook even wennen. Geef jezelf ook even die tijd. 

Wat hopen jullie dat mensen meenemen na het bekijken van deze documentaire? 

Cisca: Voor mensen die alleen zijn of mensen die hun partner verloren hebben, is het koor iets waar ze elke donderdag naar uitkijken. Dat is natuurlijk een hele mooie boodschap voor mensen die alleen zijn. Stap over die drempel en probeer het toch. 

Henk: Ik hoop dat mensen zeggen: hee, dat is leuk! Dat alleen al bij het zien van de documentaire bepaalde hormonen aangemaakt worden. Dat de documentaire je een positief gevoel geeft. 

Cisca: De tijden veranderen ook. Vroeger zat je in het bejaardentehuis rond je zeventigste. Het voordeel van wonen in een bejaardentehuis is dat er activiteiten worden georganiseerd voor de ouderen. 

Petra: Maar wij hebben My Generation!