Frank Flöthmann is een freelance grafisch ontwerper en illustrator uit Berlijn, met een specialisatie in verhalende kunst. Hij maakt woordloze strips in een pictografische stijl. Franks debuutstripboek ‘Sprookjes van Grimm zonder woorden’ was een verrassend succes. Zijn versies van twaalf bekende van de gebroeders Grimm verhalen bieden uitgeklede plots, alternatieve eindes en verrassende wendingen. In onze tentoonstelling vind je de verhalen van Roodkapje en Duimendik. Zijn gebruik van harde complementaire kleuren rood en groen zorgt voor een expressieve lading die de duidelijkheid van de gebruikte pictogrammen onderstreept. Het schreeuwt om jouw aandacht, en die heb je nodig. Goed kijken, pijltjes volgen en soms je hersen kraken om de uitspraken gepresenteerd als een bijna wiskunde formule te ontcijferen. Wat een hyperefficiënte manier van vertelling lijkt eindigt als een tegenstelling daarvan, als verwarring. 

"“Het ‘lezen’ van de tekeningen vergt enige inspanning, maar de lezer wordt daar rijk voor beloond. … De manier van vertellen uitermate geestig. De keuze van de symbolen is zo verrassend, dat lach geregeld op de loer ligt … Sprookjes van Grimm zonder woorden is een heerlijk boek.” - Literair Nederland

Jur de Vries maakt krachtig donkere beelden die meer beogen eer dan alleen het vermaken van de kijker. Ze zijn zwart als teer of de vlag van IS, en Mickey Mouse ziet er hier uit alsof hij een black face-masker of een gasmasker draagt. De personages worden in situaties op de grens van de vernietiging geplaatst. Dit alles wordt bekroond door sigarettenpeuken, die de walging en het vuil van de wereld van vandaag concentreren. De stripachtige stijl van Jur de Vries zorgt dat de karakters iconisch en sculpturaal tegelijk zijn. Gruwelijke dingen lijken speels en wat we als symbolen van vermaak kennen wordt gruwelijk. Soms zijn ze verlaten, bijna zielig als een weggegooide peuk, maar hun eenzaamheid maakt ze ook agressief. Jur levert geen politieke commentaar maar verbeeldt machtsverhoudingen en marginalisatie of uitsluiting. De jackass assemblages zijn in de eerste instantie grappig maar ze staan als een reus voor je neus, als een symbool van de oprukkende wansmaak. De glimlach wordt haast cynisch en bevriest op de lippen.

“We worden allemaal constant gemanipuleerd met beelden die beweren ons geluk te tonen. De sombere nihilistische visioenen en onsamenhangende verhalen in Jurs schilderijen dienen als tegengif.” – Mister Motley