Paulo Chicareli

Paulo Chicareli (1993-2026) was een jonge fotograaf die recent is overleden. Hij fotografeerde queer liefde in de openbare ruimte: mensen die laten zien dat ze van elkaar houden. Zulke gebaren vragen om een gevoel van veiligheid. Paulo fotografeerde deze tedere momenten dan ook in overleg met de mensen die hij ontmoette. Hij vroeg hen altijd hoe ze op de foto wilden staan.
Zijn foto’s worden getoond naast oude flyers, posters en archiefbeelden van demonstraties en andere queer evenementen in de openbare ruimte. Daaronder zijn beelden van de legendarische Stonewall-opstand uit de jaren zestig, die aan de basis ligt van de Pride-traditie. Mensen kwamen er op voor gelijke rechten en het recht om zichzelf te zijn. Zo verbindt zijn werk kleine gebaren van liefde met de strijd voor vrijheid en gelijkheid.
Paulo speelt ook met de vorm waarin hij zijn foto’s presenteert. De beelden worden meerdere keren en in verschillende formaten afgedrukt. Samen vormen ze een collage die doet denken aan een muur in de stad, vol wildgeplakte posters.

Zijn werk is getoond in Galerie Ron Mandos, Breda Photo en Museum Hilversum.

Tomáš Libertíny

Tomáš Libertíny (1979) werkt samen met bijen. Bijen zijn niet alleen belangrijk voor de natuur, maar behoren ook tot de intelligentste diersoorten. Tomáš gebruikt het gedrag van bijen en hun manier van bouwen om kunst te maken. Daarvoor moet hij ze goed kennen en begrijpen: zonder die kennis zou de samenwerking mislukken.
In zijn werk verbindt hij de rijke culturele en symbolische betekenis van bijen met de kunstgeschiedenis. Mythologische figuren, fragmenten van beelden en alledaagse vazen verwijzen naar onze verbondenheid met een menselijke geschiedenis die ons eigen leven overstijgt. Hij combineert deze tijdloze vormen met materiaal dat eeuwenlang bewaard kan blijven. Zo ontstaan fascinerende beelden, waarbij hij een deel van het creatieve proces aan zijn kleine medewerkers overlaat.

Nils Mühlenbruch (aka Drifter TV)

Nils Mühlenbruch (aka Drifter TV) (1968) werkt samen met een kunstmatige collega – AI. Samen maken ze een soort nepdocumentaire, ook wel een fakeumentary genoemd. Daarin probeert een stoere, fictieve versie van de kunstenaar vanuit een verzonnen toekomst te reconstrueren wie hij is en wat er met zijn wereld is gebeurd. In een
dystopisch landschap probeert de kunstenaar te redden wat er nog te redden valt. Daarbij raakt hij soms verstrikt in verwarde filosofische beschouwingen en redeloze 'rants'. Tussen alle chaos door probeert hij herinneringen als zacht weefsel te gebruiken om zijn kapotte wereld te herstellen. We ontdekken ook wat er voor de ineenstorting gebeurde: het opdrogen van eigen creativiteit door zielloze AI-creaties en de samenwerking met curator.

Zijn werk is getoond in o.a. de Nieuwe Vide, het Frans Hals Museum, Tetem in Enschede en op vele festivals zoals Gogbot, BYOB of Art Riot. Hij is ook actief als VJ Drifter TV.