Terug

Take it Slow - 11 november 2024 - 6 januari 2025

In een tijd waarin alles razendsnel lijkt te gaan, waar we constant worden gebombardeerd met beelden en informatie, doet de expositie Take it Slow precies het tegenovergestelde. Geen ‘instant gratification’, maar aandacht die we zachtjes vangen en langzaam te laten rusten. Pauze in een hectische wereld, een uitnodiging om kunst op een kalme, aandachtige manier te benaderen. In de tentoonstelling zijn werken van kunstenaars te zien die ieder op hun eigen manier de kracht van traagheid en overpeinzing verkennen, de schoonheid van het wachten, van stilstaan en echt kijken. In Take it Slow draait om het waarderen van momenten die zich alleen onthullen wanneer je de tijd neemt.” 

Rozemarijn Westerink - Rèves en ligne

Het werk van Rozemarijn Westerink nodigt je uit om je zintuigen te vertragen en de bijna onmerkbare veranderingen te observeren. Westerink zegt: “Ik wil dat mensen de tijd vergeten terwijl ze naar mijn werk kijken, alsof ze worden meegevoerd door een zacht briesje.”

Westerink maakt tekeningen en animatiefilms. Daarbij is het tekenen de basis; tekenen als meest directe manier om haar gedachten zichtbaar te maken. Om haar tekeningen te maken gebruikt ze verschillende methoden, zoals herhaling, gelaagdheid, overtrekken en weglaten. De tuin vormt een belangrijk onderwerp in haar werk, evenals de beleving van het landschap.

In haar tekeningen en films verwijst Rozemarijn Westerink op speelse wijze naar het onbewuste. De droombeelden die ontstaan tijdens tekenen en filmen vertaalt ze naar gelaagde landschappen gemaakt met pen en inkt. 

Rozemarijn maakt animatiefilms met behulp van de stop-motiontechniek. In deze films kan de kijker het intieme en trage van dichtbij volgen proces waarbij met de hand bewegend beeld wordt gecreëerd, met onomkeerbare materialen zoals Oost-Indische inkt, en handelingen zoals krabben en snijden.

Rozemarijn Westerink Rèves en Lignes

Casper de Jong - Inanimate beings

Casper de Jong vraagt zich af wat een robot voelt wanneer zijn enige taak nooit echt kan worden volbracht? Hoe ‘ervaart’ een machine het continu herhalen van dezelfde actie? Casper geeft in een kunstinstallatie machines de mogelijkheid om te ervaren hoe het is om te falen in plaats van continu te (moeten) slagen. Tegelijkertijd zet hij de bezoeker ook aan het denken. Hoe komt het dat we kunnen meevoelen met een machine en hoe gaan wij als mens om met falen?

Casper de Jong - Inanimate beings

Betty Klaasse

Betty Klaasse is een analoge collagekunstenaar en ‘licensed image reviver’. Met alleen schaar en lijm redt ze mensen en dieren uit vintage tijdschriften en biedt ze een tweede kans in het leven. In haar collages legt ze een momentopname vast van hun avonturen, waarbij ze het alledaagse met het mysterieuze, dat wat vervlogen is met het oneindige verenigt.

In een tijdperk waarin beelden in een fractie van een seconde kunnen worden gecreëerd, kiest Betty Klaasse (1980) voor een andere route. Met een schaar, lijm en een portie geduld bouwt ze surrealistische werelden die nieuwe verhalen vertellen.
 

Haar collages zijn een ode aan een mogelijk verleden en een nostalgische toekomst: mensen en dieren uit vintage tijdschriften krijgen een tweede leven in onverwachte omgevingen. Gevonden beeldmateriaal wordt in stukken geknipt en herschikt, omgekeerd, tegenover elkaar geplaatst in botsende proporties en met nieuwe perspectieven. Zo ontstaan kleurrijke, retro-futuristische composities die de verbeelding prikkelen en ons met een sprankeltje humor even uit de werkelijkheid halen.
Betty’s werk nodigt uit om met aandacht te kijken en het wonder te vinden in het vertragen. Haar collages bieden een speelse ontsnapping aan het hectiek van de dag en laten zien dat kunst, ook in deze digitale wereld, nog altijd haar eigen unieke tempo kan volgen.

Betty Klaasse

Ilva Diepstraten - Niksnut

Nieuwstraten: “Ik wil te veel. De obsessiviteit van de mensheid confronteert ook mij dat door- door- doorgaan betekent dat ik opbrand, net als de aarde zelf. Overweldigd, gestresst en verlamd door de klimaatcrisis, de ‘burn-out’ cultuur en de overdaad aan externe prikkels, (zoals tijdens deze KABK eindexamen expositie,) bied ik een radicale actie als tegenwicht aan het huidige systeem. De video’s tonen parken in Den Haag waar verdacht weinig gebeurt. Met het zand op mijn huid, ontspruitend gras ruikend, mieren over mijn neus lopend, lig ik in het landschap en doe he-le-maal…Niks. Het zijn als het ware tableau vivants, ‘levende schilderijen’. Met Niksnut ben ik niet productief en druk met iets, maar druk met productief niets.”

Ilva Diepstraten - Niksnut

Moon Seop Seo - Passage to the Lake

Voor een meer staan kalmeert de geest. Daarom wilde Moonseop Seo het meer mee naar huis nemen. Maar zodra hij het glas met water uit het meer dat hij had verzameld op tafel zette, was de magie verdwenen. Moonseop wil een eerbetoon brengen aan het levende water en het potentieel ervan gebruiken in de stedelijke omgeving door een ruimtelijke ervaring te creëren waarin mensen kunnen genieten van een moment van ontspanning. Kijk hoe een druppel water in een plas valt en weer tot leven komt. Ervaar het ontspannende ritme van het water te midden van alle drukte.
 

Moon Seop Seo studeerde in 2021 cum laude af aan Design Academy Eindhoven met de projecten ‘Passage to the Lake’ en de ‘The Ephemeral Wall’. Kort na zijn afstuderen begon hij zijn ontwerpstudio en inmiddels werkt hij samen met verschillende designmusea en galerieën. De ontmoeting tussen Oost en West is zijn inspiratiebron. Als Koreaan die in Nederland woont, ondervindt hij voortduren botsingen tussen cultuur, fi losofi e en esthetiek.
Met een technische achtergrond en technische aanpak, is hij trots op de poëtische manier waarop hij een boodschap overbrengt om zo verbinding te maken met zijn publiek. Moon Seop is momenteel gevestigd in Eindhoven.

Moon Seop Seo - Passage to the Lake

Floor Nijdeken - De Sociale Borduurmachine

Floor Nijdeken brengt met zijn interactieve werk een bijzonder element naar de expositie. Zijn grootschalige borduurproject nodigt bezoekers uit om zelf bij te dragen aan het werk, steek voor steek. Het is een uitnodiging om letterlijk te vertragen en een moment van gezamenlijke rust te ervaren. “Borduren is een proces dat tijd en concentratie vraagt,” legt Nijdeken uit. “Het verbindt mensen op een manier die we tegenwoordig niet vaak meer zien.”

Floor Nijdeken - De Sociale Borduurmachine

Nieuws en aankomende events van Cpunt in je mail?

Ontvang nieuwsbrief

Volg Cpunt op social media

Tekst